Platform31 kennis en netwerk organisatie voor stad land en regio - wonen social ruimte economie

Je bedrijf als leerschool



jerry krombeen1 Jerryt Krombeen

Jerryt Krombeen is stedebouwkundig ontwerper bij jerryt.nl
Posted November 25,2013 by Jerryt Krombeen



Je bent jong en je wilt wat. Je hebt een diploma en heel veel ambities. Ambities die je soms niet kunt realiseren omdat je in het werkveld geen baankansen hebt.

Keynotespeech YURPS-competentiedag, Jerryt Krombeen, jerryt.nl


Problemen van deze tijd

Je bent jong en je wilt wat. Je hebt een diploma en heel veel ambities. Ambities die je soms niet kunt realiseren omdat je in het werkveld geen baankansen hebt. In het gunstigste geval heb je een leuke werkervaringsplek, maar daar kun je doorgaans niet van rondkomen. Eigenlijk is dat al een luxepositie voor sommigen, als je bedenkt dat veel pas afgestudeerden tussen wal en schip vallen. In sollicitatierondes moet je het afleggen tegen mensen met meer werkervaring die hun diensten tegen hetzelfde tarief willen aanbieden als jij.

Een diploma blijkt in het werkveld nog wel het minimale vereiste in het gestelde eisenpakket van werkgevers. Daarnaast zijn de minimaal vereiste skills voor sollicitanten de laatste jaren behoorlijk opgeschroefd. Een van de belangrijkste eisen in het verlanglijstje van werkgevers is werkervaring, maar hoe kom je zonder werkervaring aan die ervaring? Daar sta je dan met rugzakje in het werkveld, een rugzakje gevuld met gave renders van je studieprojecten, maar vaak ook met een studieschuld. Het lijkt erop dat je als jonge professional altijd aan het kortste eind trekt en je kansen gering zijn. Juist nu verplichte werkervaringstrajecten zijn ingevoerd en je na het afstuderen of tijdens je studie alleen maar voor een stageloon aan de slag kan gaan, lijkt er een vorm van diploma-inflatie te ontstaan. Afgestudeerden gaan werken voor stagecontracten, waardoor er voor mensen die om studieredenen stage moeten gaan lopen geen plek meer over blijft.

Mijn verhaal

Zelf heb ik deze situatie gelukkig niet zo meegemaakt, maar ik ken wel veel collega studenten die zich in dit verhaal zullen herkennen. Toch zat er voor mij op een bepaald moment niks anders op dan een stageplek aanvaarden. Stage gaan lopen met een diploma op zak altijd is voor mij een moeilijke keuze geweest, niet omdat ik geen sympathie had voor de betreffende bureaus, maar meer om financiële redenen. Want op financieel vlak was het weer een behoorlijke uitdaging en een riskante gok. Als academie van Bouwkunst student neem je naast je stage en studie niet nog een baantje erbij, dus is het inslaan van de stage-weg iets wat je goed moet afwegen. Stage lopen kwam voor mij neer op overleven en leren omgaan met de financiële onzekerheid. Je wordt gedwongen je aandacht van de lange naar de korte termijn te verschuiven en dat vereist een heel andere manier van denken. Alleen de boodschappen van morgen en het halen van de volgende maand huur is hetgeen wat telt.

Afgelopen jaren heb ik afwisselend in stagevorm en als assistent-ontwerper mijn werkervaring kunnen opbouwen. Een erg interessante periode waarbij ik tevens de kans kreeg om bij veel en diverse bureaus een kijkje in de keuken te nemen. Als ik een korte analyse op mijn eigen werkervaring loslaat, zie ik dat de helft van de werkervaring bestaat uit betaalde banen en de andere helft uit stages. Stage lopen was voor mij een reële  optie omdat de baankansen gering waren of omdat ik bij een bureau een toegevoegd stukje kennis kon opdoen die mijn persoonlijke ontwikkeling ten goede kwam. Financiën speelden als het om kennisontwikkeling gaat geen rol, want je hebt een passie voor je vak en je bent bereid ver te gaan voor je ambities.  Maar er komt een moment dat  financiën wel een rol gaan spelen. Pas dan heb je door hoe blind je  kan zijn bij het accepteren van een stage en dat het andere dromen en ambities kan gaan verpesten.

1+1 = 2

In twee jaar tijd heb ik misschien wel vijf bureaus aan de binnenkant mogen bekijken. Het resulteerde in een grillig verloop van mijn eigen cashflow in de afgelopen jaren. De baantjes en banen genereerden voor mij net voldoende geld om de stages of verplichte werkervaring en mijn levensonderhoud te kunnen financieren. Proberen te onderhandelen over salaris, een werkervaringsvergoeding in plaats van een stagevergoeding bleek zinloos. De financiële onzekerheid en afhankelijk zijn van anderen ging me parten spelen. Je bent volwassen, maar fietst nog met zijwieltjes en een vlaggetje op je fiets. En zeker wanneer je al een keer afscheid hebt mogen nemen van je zijwieltjes, is opnieuw fietsen met zijwieltjes behoorlijk frustrerend. De balans in de drie-eenheid privéleven, studie en werk was verstoord.

Het zijn deze drie elementen die elkaar moeten voeden niet zonder elkaar kunnen. Ik heb ze alle drie even hard nodig, maar zodra 'inkomen of werk' wegvalt, merk je dat de mogelijkheden op de andere vlakken afnemen. Daarom rezen deze zomer bij mij een hoop vragen: Wat hebben stagebureaus straks nog aan extra werkervaring te bieden die bij mij nu ontbreekt? Waarom zou ik nog stage gaan lopen en opnieuw financiële onzekerheid aangaan. Hoe kan ik zorgen dat ik uit hetgeen wat ik doe voldoende inkomen haal om rond te komen? Wat kun je doen als je deze tijd als gegeven neemt en dit de omstandigheden zijn waarmee je het moet doen? Hoe kun je je eigen boontjes doppen zonder steeds weer naar je ouders te moeten gaan voor een zak geld. Hoe kan ik doen wat ik interessant vind? Wat wil ik? Hoe kan ik geld en eigen ontwikkeling in balans brengen? Deze zomer had ik de tijd om mezelf weer te resetten en kwamen er bijna puur toevallig twee opdrachten op mijn pad.

Een bedrijf als leerschool

Voor mij was het een combinatie van factoren om te besluiten voor mezelf te beginnen. Met de kansen die ik nu kreeg kon ik bijna niet anders dan mijn nieuwe stage bedrijf afbellen en voor mezelf beginnen. Aan de onzekerheid in inkomen zou met mijn eigen bedrijf misschien niks gaan veranderen, maar dat maakte niet uit toen ik me ging realiseren wat het me wel op kon gaan leveren.

De eerste opdracht deed ik voor een senior ontwerper, een man die bulkt van de ervaring en waarmee ik nu een op een kon gaan samenwerken. Twee generaties ontwerpers die elkaar naadloos aanvullen in de gebreken die ze allebei hebben. Een op een samenwerken zorgde voor compleet nieuwe inzichten en praktijkgerichte kennisoverdracht. Daarnaast bleken we dezelfde ontwerpopvattingen te hebben. Het was op meerdere vlakken een geslaagde samenwerking. Er volgde een tweede opdracht, waardoor mijn bedrijf de leerschool begon te worden die een stage op dat moment ook had kunnen zijn. Alleen verdiende ik nu goed geld en deed ik veel meer kennis op. Ik was namelijk zelf verantwoordelijk voor het budget, kon zelf mijn tijd indelen, was verantwoordelijk voor de kwaliteit van het ontwerp en begreep bepaalde ontwerpkeuzes beter. Je leert ondernemen en begrijpt beter hoe dingen werken. Daarnaast kan je samenwerken met wie je wilt aan projecten die bij jou passen.

Tot op heden komt er bij mij een grote variatie aan opdrachten binnen, wat ik zelf als erg prettig ervaar. Op die manier kan ik mijn eigen vak blijven verkennen en op een ondernemende manier deelnemen aan ontwerpen met mensen die bulken van specialistische kennis. Ik ga de breedte in en kan zodoende misschien aanhaken in een specialisme dat me aanspreekt. Momenteel word ik alleen gevraagd om deel te nemen aan projecten, maar uiteindelijk kun je natuurlijk ook zelf mensen bij een project gaan zoeken zodra je een eigen project hebt. Wanneer je een betrouwbare kring mensen om je heen hebt, kun je elkaar in huren en ontstaat er een kleine gesloten economie. Je vormt zonder dat je het weet een klein collectief en het kan natuurlijk best interessant zijn om je op deze manier als modulair bureau te profileren. Voorlopig zijn dat nog doelen voor op de lange termijn. Ik ben voorlopig nog even zoet met het leren ondernemen en het verkennen van mijn mogelijkheden als ondernemer. Ik kan met mijn werkervaring verder op het punt waar ik bij mijn werkgevers was gebleven. Ik kan opgedane kennis koppelen aan nieuwe ervaringen. Dat het me meer kansen bied op het gebied van inkomen en kennisontwikkeling is in de eerste maanden al gebleken. Om die reden kan ik het meerdere mensen aanraden. Iedereen is een multi-talent en binnen je eigen bedrijf ben je soms beter in staat al je talenten te combineren dan binnen een voorgekauwde functieomschrijvingen. Mijn bedrijf is mijn school geworden.

Jerryt Krombeen, jerryt.nl
Deze column is uitgesproken als keynotespeech op de YURPS-competentiedag 2013





Contact

Suzanne Bleijenberg

Suzanne Bleijenberg

Junior projectleider

06 23 01 27 93

Aanmelden YURPS netwerk

  • Je wilt graag van elkaar leren en jezelf ontwikkelen;
  • Je bent onder de 35 jaar;
  • Je bent werkzaam bij een partner van Platform31.

Aanmelden is heel makkelijk. Stuur een mail met je naam en werkgever naar YURPS@platform31.nl o.v.v. ‘aanmelden YURPS’.