Dat deze stedelijke vernieuwingsprojecten lange termijnprojecten zijn is duidelijk. Dat deze projecten veel (onnodige) vertraging oplopen door het verloop van betrokken personen is ook waar.
Bij het zoeken naar een oplossing is het denk ik belangrijk om twee zaken in acht te nemen. 1) De jonge professional van tegenwoordig is niet meer zo honkvast en 2) Een proces van stedelijke vernieuwing doorloopt verschillende fases (levenscyclus) en ieder fase vraagt andere competenties.

Misschien is het dus niet zo heel erg dat personen wisselen, maar gaat de vraag voornamelijk over: Hoe creëer je een duurzaam proces?
Daarbij ligt de oplossing naar mijn mening in het creëren van een breed netwerk van betrokken personen. Een vetrouwensband is niet overdraagbaar, maar kennis wil. Volgens mij is goede kennisborging en overdracht dus erg belangrijk.

Benieuwd naar de meningen van anderen

Om een proces duurzaam te laten verlopen is een gedeelde ambitie nodig, verankerd in een sterke visie. Continuïteit van proces wordt gegarandeerd door het draagvlak voor deze sterke visie; zij is namelijk langer houdbaar dan haar job-hoppende dragers. Het is de opdrachtgever die deze visie moet formuleren. Dat vergt durf, grondig onderzoek en dialoog, en niet enkel een ideeënprijsvraag onder hippe architecten. Ergens tussen de ‘ontwerpende’ sjeik van Dubai en het weggepolderde stedelijke vernieuwingslandschap liggen de kansen voor een visie die balanseert tussen kwaliteit, draagvlak en innovatie. Betrokkenheid van bewoners is hierbij essentieel, maar ook hen krijg je alleen mee als er een sterke visie ligt.